MICHAŁ RAWSKI

Listy i kartki Tadeusza w 1914 roku adresowane były przeważnie do jego ojca Michała Rawskiego c.k. Radcy Namiestnictwa w Jarosławiu w c.k Starostwie.

Michał Ludwik Rawski urodził się w 1865 r. w Połtwi w powiecie przemyślańskim. Po ukończeniu szkoły ludowej w rodzinnej miejscowości, w 1876 r. rozpoczął naukę w c.k. Lwowskim Gimnazjum im. Franciszka Józefa. A w latach 1880 -1883 kontynuował w Gimnazjum im.Jana Długosza we Lwowie. W 1883 r. zdał maturę, po czym ukończył studia prawnicze.

Od 1890 rozpoczął karierę w c.k. administracji politycznej. Najpierw jako praktykant konceptowy w Starostwie Powiatowym w Borszczowie, później koncepista Namiestnictwa w Starostwach Powiatowych w Brzesku i Chrzanowie.

W 1900 r. mianowany został komisarzem w Starostwie Powiatowym w Chrzanowie. Kolejne lata – to praca w Namiestnictwie we Lwowie, najpierw komisarza, a następnie sekretarza i starosty przydzielonego do służby w Namiestnictwie. W 1907 r. został starostą jasielskim, a w grudniu 1909 r. – jarosławskim. 25 sierpnia 1913 r. mianowany radcą Namiestnictwa w etacie galicyjskiego Namiestnictwa. W czasie I wojny światowej, na przełomie 1914 i 1915 r., gdy Jarosław był pod okupacją rosyjską, Michał Rawski przebywał w Bochni i Wiedniu. Po odbiciu Jarosławia w 1915 r. powrócił do pełnienia obowiązków starosty jarosławskiego. 2 listopada 1918 r. wszedł w skład Prezydium Reprezentacji Rządu Polskiego w Jarosławiu. 6 listopada 1918 r. mianowany dekretem L. 19 Polskiej Komisji Likwidacyjnej komisarzem na powiat jarosławski. Rok później został mianowany starostą podgórskim.
 17 grudnia 1923 r., w związku ze zniesieniem powiatu, został przeniesiony do Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie, po czym przeszedł na emeryturę. Zmarł w styczniu 1950 r. w Makowie Podhalańskim.

Był żonaty z Kamilą Kerekjarto, którą prawdopodobnie poznał w Borszczowie gdzie jej ojciec Michał Kerekjarto pełnij funkcję starosty a młody Michał Rawski był praktykantem konceptowym. Mieli trzech synów: Tadeusza, Jerzego i Stanisława.

Księga pamiątkowa Gimnazjum im. Jana Długosza we Lwowie, 1878-1928 Władysław Wiktor Kucharski, Lwów 1928

szematyzm 1891

szematyzm 1892

szematyzm 1893

szematyzm 1894

szematyzm 1895

                                 
                                                budynek Starostwa współcześnie ( wrzesień 2018)

TADEUSZ RAWSKI -postać autora listów z frontu.

Blog prezentujący korespondencję Tadeusza Rawskiego, którego Wielka Wojna zastała w koszarach 3 Pułku Armat Polowych w Dąbiu, teraz dzielnica Krakowa. W zbiorach rodzinnych Krystyny Rusin z domu Rawskiej zachowały się kartki, listy i nieliczne fotografie , które obejmują okres od sierpnia 1914 do roku 1920 i pojedyncze z lat późniejszych.

Tadeusz Rawski urodził się 28 sierpnia 1895 roku w Brzesku. Aktu chrztu dokonał proboszcz parafii w Brzesku ks.Stanisław Dylski, chrzestnymi byli Michał i Wanda Kerekjartowie. Obstetrix ( akuszerka ) Katarzyna Woźniak. 

Akta stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej w Brzesku -  Księga urodzeń 1890-1901, Archiwum Narodowe w Krakowie Oddział w Bochni  link 

Tadeusz był najstarszym synem Michała Rawskiego i Kamili z domu Kerekjarto. W 1913 roku z wyróżnieniem ukończył C.K.Gimnazjum w Jarosławiu.Jako przyszły zawód w sprawozdaniu Dyrekcji wybrał dalszą naukę na Akademii Wojskowej. 

Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum w Jarosławiu za rok szkolny 1913 link

Walczył w I wojnie światowej w 3 Pułku Artylerii Polowej m.in w Karpatach i we Włoszech. Po zakończeniu wojny w listopadzie 1918 roku dołączył do Wojska Polskiego. W stopniu porucznika  brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920 w szeregach  4 Pułku Artylerii Polowej.  Za męstwo okazane na polu walki odznaczony został Orderem Virtuti Militari kl. 5. 
             Po wojnie zweryfikowany w stopniu kpt. sł. st. art. z starszeństwem od 1 VI 1919 dowodził baterią. W 1923 pełnił obowiązki d-cy II dywizjonu. Awansowany do stopnia mjr-a sł. st. z starszeństwem od 1 VII 1923. W 1924  był d-cą III dywizjonu. Przesunięty po 1925 na stanowisko kwatermistrza 4 Pułku Artylerii Polowej w  Inowrocławiu. 
             Przeniesiony w kwietniu 1929 do 30 Pułku Artylerii Lekkiej we Włodawie na stanowisko d-cy dywizjonu. Do stopnia ppłk-a sł. st. art. awansowany 1 I 1931.

Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych

 Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 122.

Przeniesiony w marcu 1932  z 30 pal do 7 Pułku Artylerii Ciężkiej w Poznaniu na Sołaczu na stanowisko z-cy d-cy pułku, a w okresie od 18 IV – XI 1935 był p. o. d-cą 7 pac. 
                        

Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych

 Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 237

Poświęcenie świetlicy 7 Pułku Artylerii Ciężkiej w Poznaniu, zorganizowanej przez Oddział Polskiego Białego Krzyża w Poznaniu. Zastępca dowódcy pułku ppłk Rawski (1 z lewej w 1 rzędzie) 

nac

Tadeusz Rawski w koszarach na Sołaczu w Poznaniu - fotografia ze zbiorów rodzinnych.

             W okresie od 20 XI 1935 do 27 VIII 1939 dowodził 12 pal. Do stopnia płk-a sł. st. art. awansowany 19 III 1938. Od 28 VIII 1939 był d-cą artylerii dywizyjnej 12 DP i na tym stanowisku walczył podczas kampanii wrześniowej 1939. Po zakończeniu kampanii wrześniowej 1939 przedostał się przez Węgry do Francji, gdzie służył w Polskich Siłach Zbrojnych a po upadku Francji w VI 1940 przedostał się do Wielkiej Brytanii. Był m. in. d-cą 7 Dywizjonu Artylerii Lekkiej w składzie 7 Kadrowej Brygady Piechoty, potem w Centrum Wyszkolenia Artylerii.

              Po wojnie pozostał w Wielkiej Brytanii, mieszkał w Mickley, Shirland w hrabstwie Derby. Do przejścia na emeryturę pracował jako inspektor ( surveyor). Zmarł 5 stycznia 1973 roku. Prochy Tadeusza zostały przywiezione do Polski i złożone na cmentarzu w Makowie Podhalańskim.